บทที่ 93 เดี๋ยวมีคนได้ยิน

“ช่วงนี้สอนดึกจังนะข้าว” ฉันที่กำลังล้างหม้ออยู่ถึงกับชะงัก

“เอ่อค่ะแหะๆ” ฉันตอบกลับไปอย่างตะกุกตะกักเมื่อวานกว่าที่เซฟจะยอมปล่อยฉันลงเตียงก็ล่อไปเกือบเที่ยงคืนได้โชคดีที่เช้าวันถัดมาร่างกายมันไม่ได้ระบมอย่างที่คิดหรือเพราะว่าร่างกายฉันปรับตัวเข้ากับไอกระบองนั่นได้แล้วกัน

“เมื่อวานป้ามาหาข้าวหรอจ๊...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ